Squad
Wojtek Błażejczyk
śpiew, gitara, skrzypce
Tak zwany lider zespołu, na Grochowie znany jako Serek Topiony.
Gitarzysta i wokalista, studiuje reżyserię dźwięku i kompozycję na
Akademii Muzycznej w Warszawie, a kiedyś podobno ukończył UW, trudno
jednak znaleźć na to świadków. Pisze muzykę filmową i tzw. współczesną,
jako realizator realizuje się w undergroundowej wytwórni Serek Topiony
Records, która wydała pierwszą pytę Demer di. Wcześniej współtworzył
zespoły Most, Gabba Jefi oraz trio gitar klasycznych Tor Inis. Muzyka
jest dla niego formą ekspresji; powinna nieść ze sobą duży ładunek
emocjonalny, traktowany jednak z pewnym dystansem i przymrużeniem oka.
Lubuje się w różnorodnych, niekonwencjonalnych brzmieniach gitary i
pokręconych solówkach. To głównie za jego sprawą utwory Demer di mają
charakterystyczny niepokojący, psychodeliczny, lekko schizofreniczny a
czasem prześmiewczy charakter. W wolnych chwilach działa w
Międzynarodowym Stowarzyszeniu Degustatorów Serka Topionego.
Homepage: http://wojciech.blazejczyk.eu
Mikołaj Barwicki
perkusja
Mikołaj "Barwiaq" Barwicki to wschodząca gwiazda
rodzimej sceny art-progresywno-psycho-transowo-rockowej. Można to wytłumaczyć
jedynie faktem, ze rodzima scena a.-p.-p.-t.-rockowa jest bardzo nieliczna i
znajduje się w stadium powijaków. Nie zmienia to faktu, że znawcy tematu
prześcigają się w wyrazach uznania dla tego młodego, ambitnego perkusisty:
"...gra jak Chambers, tylko nie tak dobrze...", "...finezja słonia i refleks
szachisty, to jego główne atuty...", "...warsztat techniczny to nie wszystko,
liczą się jeszcze dobre chęci..." - to tylko niektóre z komentarzy pojawiających
się w środowisku po kolejnych koncertach Demer di. W muzyce swojego zespołu
własne miejsce zajmuje głównie dzięki cierpliwości muzyków oraz rozbudowanemu
zestawowi perkusyjnemu... Jest znany z zamiłowania do eksperymentalnych brzmień
z tzw. górnej półki - na górnej półce w piwnicy znalazł jak dotąd m.in. tarkę
oraz wałek do ciasta, które od tego momentu wzbogaciły wachlarz instrumentów
wykorzystywanych przez tego intrygującego muzyka. Demer di stanowi główne pole
realizacji tego ambitnego perkusisty. Pasję muzyczną stara się połączyć z pasją
podróżowania i pracą zawodową.
Sprzęt: Yamaha Stage Custom,
blachy Sabian; Yamaha DTX Press
Mariusz Cisek
klawisze, śpiew
W zespole zajmuje zaszczytne miejsce nadwornego klawiszowca
próbując połączyć tę funkcję z artykułowanym wydobywaniem z siebie logicznie
połączonych głosek zwanych potocznie śpiewaniem. Ma za sobą ukończoną Szkołę
Muzyczną I stopnia w klasie fortepianu. Kolejnym okresem w jego życiu była (i
jest) Warszawska Orkiestra Młodzieżowa Sonata, gdzie poznał Wojtka, wówczas
posługującego się skrzypcami. Swoje cele muzyczne realizował zaczynając
światowej sławy karierę w zespole deathmetalowym Dying Sun. Zespół się niestety
rozpadł (można by to wytłumaczyć różnicami artystycznymi). Kolejny etap to
zespół Most (i znów ten Wojtek). Zespół podzielił los poprzedniego (chyba
ponownie te różnice artystyczne). Wreszcie po długich perypetiach połączone siły
Wojtka i Mariusza powołały do życia Demer di. Zainteresowania pozamuzyczne:
wędrówki po górach i jazda rowerem. Od czasu do czasu popełnia tzw. dzieło
plastyczne w postaci kolejnego logo zespołu czy też abstrakcji w jej szerokim
znaczeniu.
Sprzęt: Yamaha PSR 500
Kuba Bruszewski
bas
Kuba to naczelny basista Piaseczna i okolic, znany także jako Jaszczur. Jego
lewa ręka wyczynia na gryfie rzeczy o jakich nie śniło się filozofom, nie
wspominając o prawej. Lista projektów w których się udziela lub udzielał jako
basista tudzież bongosista byłaby długa, wymienić tu należy Gabba Jefi (gdzie
gra razem z Wojtkiem) i Bohemę. Bardzo urozmaicone brzmienia basu uzyskuje
przepuszczając dźwięk przez kaczkę, delay, phaser i inne takie (bynajmniej nie
dla zatuszowania braków technicznych, które to słowo nie funkcjonuje w jego
słowniku). Nie wygląda na takiego, ale jest wrednym belfrem i katuje angielskim
rozpasane bachory w piaseczyńskiej podstawówce.
Sprzęt:
Fender Jazz Bass, Auto Wah Bossa, Phaser Ibaneza, Analog Delay